O HOME DESEXADO

• O punto de partida. Tras romper coa súa moza e finxir un suicidio para chamar a súa atención, o protagonista, Axel, decide acudir a un grupo de terapia para homes que buscan «deconstruír» a súa masculinidade. 
• A inmersión no ambiente gai. Nesas sesións coñece a Walter («Walda»), un home gai invitado a compartir a súa experiencia que queda inmediatamente prendado polo atractivo físico de Axel. A través del, Axel comeza a frecuentar festas e locais do ambiente homosexual de Düsseldorf e traba amizade con Norbert. 
• Comedia de enredos. A historia desenvólvese como unha comedia de situación centrada no contraste entre a suposta heterosexualidade tradicional de Axel e o desexo que esperta nos seus novos amigos, pondo en cuestión os tópicos sobre o amor, o sexo e a identidade.

• Humor e transgresión. A obra mestura o humor costumbrista, a sátira dos roles de xénero e a naturalidade á hora de retratar a sexualidade. Segundo destaca a crítica en medios comoBiosBardia,, amosa a un König cun ton sutil e fresco, reflectindo o seu estilo gráfico dos primeiros anos de carreira. Fenómeno cultural. Publicada orixinalmente a finais dos anos oitenta, a obra converteuse nun supervendas internacional que consolidou a Ralf König como o gran referente da banda deseñada LGTBI europea e deu pé a unha exitosa adaptación cinematográfica homónima en 1994 dirixida por Sönke Wortmann.

En crise por unha ruptura e tras finxir un suicidio para chamar a atención da súa ex, Axel acode a unha reunión do seu grupo de terapia para machos. Alí coñece a Walter, un gai convidado para falar da súa experiencia homosexual. Walda (como lle chaman a Walter no ambiente) cae rendido ante a masculinidade de Axel e convídao a unha festa. Axel trabará amizade con Norbert, outro amigo gai que tamén sucumbirá aos encantos deste home desexado. Terá algún deles a posibilidade de mocear con este atractivo bruto… que talvez non sexa tan heterosexual como aparenta?

• Infancia e primeiros oficios. Naceu no seo dunha familia obreira nunha contorna rural da rexión de Westfalia. Tras rematar a educación secundaria, formouse nun centro profesional e traballou como aprendiz de carpinteiro antes de dedicarse á arte.
• Saída do armario e inicios underground. En 1979, coincidindo coa súa saída do armario e co auxe do movemento de liberación homosexual en Alemaña, publicou as súas primeiras historietas curtas na revista underground Zomix e na publicación gai Rosa Flieder, ámbalas dúas en Múnic. 
• Estudos de Belas Artes. Entre 1981 e 1986 retomou os seus estudos e cursou debuxo e arte libre na Academia Estatal de Arte de Düsseldorf. 

• Primeiros álbums. En 1981 editou os seus primeiros libros individuais (Sarius, Das sensationelle Comic-Booke SchwulComix) da man da editorial berlinesa Rosa Winkel. 
• O salto á fama en 1987. Alcanzou o éxito masivo máis alá do público especializado grazas a O home desexado (Der bewegte Mann) e O condón asasino (Kondom des Grauens), dúas obras que o converteron nun fenómeno editorial en toda Europa. 
• Obras destacadas e evolución. Ao longo de máis de catro décadas de carreira publicou máis de trinta títulos traducidos a unha quincena de idiomas, entre os que destacan Lisístrata, Como coellos, Superparadise ou Pitopausia. Nos seus traballos posteriores tamén abordou con sátira os textos bíblicos (como en Prototipo e Arquetipo) e reinterpretou clásicos como Lucky Luke (Choco-Boys). 

• Selo gráfico e temático. O seu debuxo en branco e negro caracterízase por personaxes caricaturescos de grandes narices e gran expresividade. A través da comedia costumbrista e sen prexuízos, trata con naturalidade a sexualidade, as relacións de parella, a crise da sida e a crítica aos dogmas sociais e relixiosos.
• Premios e adaptacións. Varias das súas historias foron adaptadas ao cinema e ao teatro, destacando o filme alemán Der bewegte Mann (1994). Recibiu numerosos galardóns internacionais, como o premio Max und Moritz ao mellor debuxante alemán (1992), o premio á Mellor Obra Estranxeira no Salón do Cómic de Barcelona (1992) e o Premio Wilhelm Busch (2017).