HAMNET

Hamnet é unha aclamada novela histórica e intimista da escritora norirlandesa Maggie O’Farrell, publicada orixinalmente en inglés en 2020. A edición en galego viu a luz en outubro de 2026 da man de Rinoceronte Editora, nunha tradución directa realizada por Moisés Barcia Rodríguez.

• O punto de partida histórico. Na década de 1580, unha parella que vive en Henley Street, en Stratford-upon-Avon, ten tres fillos: Susanna e os xemelgos Hamnet e Judith. En 1596, o neno Hamnet falece aos once anos por mor da peste, un suceso traumático que precedeu en catro anos á escritura da traxedia Hamlet. 
• A mirada de Agnes. En lugar de centrarse na figura célebre do dramaturgo (cuxo nome nunca se chega a pronunciar explicitamente na novela), O’Farrell sitúa no centro do relato a Agnes (Anne Hathaway). Preséntaa como unha muller libre, intuitiva e gran coñecedora das plantas medicinais, que intenta xestionar o duelo e manter unida a súa familia mentres o seu home traballa nos teatros de Londres.
• Estrutura en dous planos temporais. A narración avanza alternando dúas liñas: por un lado, os días angustiosos do verán de 1596 nos que Judith cae enferma e Hamnet busca axuda desesperadamente; por outro, a historia de amor inicial entre Agnes e o mozo preceptor de latín, así como o impacto posterior da perda no matrimonio. [

• Prosa sensorial e emocional. A novela destaca pola súa delicadeza descritiva, a reconstrución física da Inglaterra isabelina e a profundidade psicolóxica coa que retrata a maternidade, a dor pola perda dun fillo e o papel da arte como forma de consolo e memoria. 
• Éxito internacional. A obra converteuse nun fenómeno editorial global e recibiu importantes galardóns literarios, entre eles o prestixioso Women's Prize for Fiction en 2020

Na década de 1580, unha parella que vivía en Henley Street, Stratford, tivo tres fillos: Susanna, e Hamnet e Judith, que eran xemelgos. O neno, Hamnet, morreu en 1596, aos once anos. Catro anos despois o pai escribiu unha obra de teatro titulada Hamlet.

Maggie O’Farrell parte deste episodio real da vida dun dos meirandes autores da literatura universal para contarnos unha historia sobre as relacións familiares, a dor e a perda, dende a perspectiva de Agnes, unha nai pouco convencional na súa época.

A AUTORA
Maggie O’Farrell (nada en Coleraine, Irlanda del Norte, o 27 de maio de 1972) é unha das escritoras británicas e irlandesas contemporáneas máis recoñecidas e premiadas. A súa obra caracterízase por explorar con gran sensibilidade psicolóxica os segredos familiares, a memoria, a perda e as vidas de mulleres silenciadas pola historia.

• Infancia e saúde. Aínda que naceu en Irlanda del Norte, criouse entre Gales e Escocia. Aos oito anos sufriu unha grave encefalite viral que a mantivo encamada e na cadeira de rodas durante máis dun ano, unha experiencia que marcou profundamente a súa percepción da fraxilidade da vida. 
• Formación e xornalismo. Estudou Literatura Inglesa na Universidade de Cambridge (New Hall). Antes de consolidarse como novelista, traballou como xornalista en Hong Kong e no Reino Unido —chegando a ser subdirectora literaria do xornal The Independent on Sunday— e impartiu clases de escritura creativa. 
• Vida persoal. Está casada co tamén escritor William Sutcliffe, con quen ten tres fillos, e reside actualmente en Edimburgo (Escocia).O retrato de casada (The Marriage Portrait, 2022)

• Argumento histórico. Publicada tras o éxito mundial de Hamnet, esta novela trasládanos á Florencia renacentista do século XVI. A protagonista é Lucrezia de Médici, terceira filla do gran duque Cosimo de Médici, unha moza introvertida e con gran talento para o debuxo que, tras a repentina morte da súa irmá maior, é obrigada a casar con apenas quince anos con Alfonso d’Este, duque de Ferrara. 
• Tensión psicolóxica. Na corte de Ferrara, Lucrezia atópase illada, baixo a presión constante de ter que concibir un herdeiro e coa crecente sospeita de que o seu marido —un home enigmático que alterna a amabilidade coa crueldade— planea asasinala. A novela mereceu en 2025 o Premio Arcebispo Xoán de San Clemente de novela estranxeira en Santiago de Compostela. 

• A primeira man que sostivo a miña (The Hand That First Held Mine, 2010). Entrelaza as vidas de dúas mulleres separadas por cinco décadas en Londres —unha artista bohemia nos anos cincuenta e unha nai recente no século XXI—, explorando o impacto da maternidade. Gañou o prestixioso Costa Novel Award.
• Instrucións para unha onda de calor (Instructions for a Heatwave, 2013). Ambientada no verán abafante de 1976 en Londres, narra a crise dunha familia de orixe irlandesa cando o pai desaparece sen deixar rastro e os tres fillos adultos teñen que reunirse, sacando á luz vellos segredos.
• Ten que ser aquí (This Must Be the Place, 2016). Unha novela coral e de estrutura fragmentada que segue a relación entre un profesor neoiorquino instalado na campiña irlandesa e a súa esposa, unha antiga estrela de cinema retirada do foco público.
• Sigo aquí (I Am, I Am, I Am: Seventeen Brushes with Death, 2017). Un celebrado libro de memorias no que O’Farrell relata dezasete ocasións reais nas que estivo ao bordo da morte ao longo da súa vida —desde enfermidades na infancia ata accidentes e partos complicados—, compoñendo un canto á supervivencia.
• A estraña desaparición de Esme Lennox (The Vanishing Act of Esme Lennox, 2006). A historia dunha moza rebelde na Escocia dos anos trinta que é pechada nun hospital psiquiátrico pola súa propia familia e esquecida durante máis de sesenta anos.