- O crime: A trama arranca coa investigación do asasinato de dous veciños nunha parroquia rural galega.
- O inspector e a doenza: O inspector Sánchez Pereiro asume o caso, pero non o fai en condicións normais. Atópase nun momento de extrema fraxilidade psíquica, xusto na "antesala" dun brote agudo do trastorno bipolar que padece.
- Misterio a dúas bandas: A investigación policial avanza en paralelo á propia loita do protagonista por manter a cordura, integrando os seus delirios, alteracións da percepción e a perda de control como elementos que dificultan e, paradoxalmente, guían as súas pescudas.
- A deconstrución e humanización da loucura: O libro insírese nun contexto de loita activa contra o estigma social que sofren as persoas con doenzas mentais. Tizón demostra que un trastorno non anula as capacidades intelectuais nin profesionais dunha persoa (neste caso, a habelencia do inspector para resolver crimes), criticando a tendencia da sociedade a etiquetar, marxinar e infantilizar aos pacientes.
- A denuncia do tabú familiar: A novela pon o foco na incomprensión e o silencio que moitas veces rodean a saúde mental no eido máis íntimo. Critica o medo ao "que dirán" e o ocultamento institucional e familiar do sufrimento psíquico, defendendo a necesidade de falar del con total transparencia.
- O choque entre o mundo rural e a modernidade: O contexto xeográfico da investigación plasma o contraste entre as dinámicas dunha Galicia rural que agocha vellos resentimentos e as esixencias burocráticas e frías do sistema policial e xudicial moderno.
O inspector Sánchez investiga a identidade de dous cadáveres calcinados que aparecen nas inmediacións da praia coruñesa do Matadoiro en plena madrugada de San Xoán do ano 2000. Axiña descobre que un deles pode ser Gustavo Gallego, un curmán do comisario, a quen se lle encomenda a misión de atopar o seu familiar desaparecido. Cando comproba que está vivo, inicia a súa busca por distintas cidades mentres vai lendo unha novela escrita polo fuxitivo en terceira persoa que só contén capítulos pares, polo que os feitos narrados polo inspector en primeira persoa funcionan a modo de capítulos impares. Estamos, pois, ante dúas medias novelas que se complementan nun xogo metaliterario nada complicado para o lector. Unha das historias transcorre en doce días e a outra alóngase durante vinte anos; están escritas con diferentes estilos. Crime, intriga, corrupción, impunidade, whisky abundante, sexo, prostíbulos, garitos de xogo... presiden unha das historias; a outra trata sobre o amor, a convivencia, o demo, o inferno –a loucura– como tema catalizador, como antesala luminosa da morte. Estamos ante unha novela mestiza, mulata. Unha novela que paga a pena ler como contribución a un xénero negro menos xenuíno e máis transcendente.
____
Editorial: Xerais 2015
Idioma: Galego
Páxinas: 264
NOVELA NEGRA
THRILLER POLICÍACO
SAGA XOSÉ SANCHÉZ PEREIRO