
Confeso sentirme atraído pola mitoloxía dos pratiños voantes, por ese “non sei que” de incerta verdade; tamén pola súa narrativa milenarista e orwelliana. Intuídos nun lote de esfumadas fotografías b/n, o seu feitío converteuse nunha icona da chamada cultura popular, símbolo universal do inconsciente (ou do histerismo) colectivo.
____
Editorial: MorganteIdioma: Gallego