Caput Mortuum é un poemario escrito por Luís Antonio Cortiñas Rodríguez (coñecido literariamente como Luís Colder), que resultou gañador do XIV Premio de Poesía Manuel Lueiro Rey en xaneiro de 2026.
O xurado do certame —organizado polo Concello de Fornelos de Montes e dotado con 2.500 euros— destacou a habelencia do autor para xunguir o poema versal e o poema en prosa, nun exercicio que afonda directamente no "eu" e nas angueiras humanas. [, 2]
Significado do título e eixes centrais
O termo latín caput mortuum (cabeza morta) posúe un dobre significado que dita o rumbo conceptual de todo o libro:
- Alquimia e Arte: Fai referencia ao residuo que queda no crisol despois de que o lume consome a materia, e tamén a un pigmento purpúreo-escura moi vinculado ao Romanticismo.
- A idea do "resto": O poemario xira arredor do refugo, dese residuo aparentemente inútil pero que está cargado de memoria e sentido.
A través dos seus versos, o libro reflexiona sobre o paso do tempo, a linguaxe e o corpo a partir de catro grandes ruínas contemporáneas:
- Ruína ecolóxica: Representada a través de imaxes como as árbores mortas ou catalogadas.
- Ruína política e xeracional: O esgotamento social e as xeracións que se senten baleiras.
- Ruína amorosa: O espazo dos afectos nos intres de entretempo ou ruptura.
- Ruína textual: Unha ollada sobre as linguaxes saturadas, cuestionándose que se pode volver crear ou dicir co que xa foi dito e morreu.
O volume conta con 96 páxinas e supón unha das voces poéticas renovadoras a ter en conta no panorama das letras galegas.
«Caput Mortuum» é un libro que pensa o corpo, a linguaxe e o tempo desde a ru¡na ecolóxica, pol¡tica, amorosa e textual. O t¡tulo remite ao pigmento caput mortuum, tamén ao residuo alqu¡mico, o que queda despois do lume no crisol, o resto aparentemente inútil, pero cargado de sentido. O poemario xira arredor desa idea de resto: árbores mortas ou catalogadas, amores en entretempo, xeracións esgotadas, linguaxes saturadas. A escrita parece preguntar que se pode facer co refugo, co que xa morreu, co que xa foi dito e volve prender na palabra.
____
Editorial: Xerais 07-2026
Idioma: Galego
Páxinas: 96
POESÍA