- Unha investigación singular: O inspector Sánchez Pereiro atópase investigando unha serie de crimes cuxas ramificacións semellan non ter fin.
- O labirinto do delirio: A diferenza doutros thrillers, aquí o verdadeiro misterio non reside só en descubrir ao asasino, senón en pescudar que parte do que descobre o protagonista é real e que parte froito da súa propia mente.
- Unha galería de personaxes rotos: O libro poboase de figuras que o autor define como "incurábeis": almas marcadas polo trauma, o fanatismo ou a loucura, que habitan as marxes dunha sociedade que prefire non ollalas.
- A herdanza do franquismo e o roubo de bebés: O libro insírese nun contexto histórico e social doloroso: as redes de roubo de nenos en hospitais e institucións relixiosas que operaron en España durante a ditadura e os primeiros anos da democracia. Tizón lanza unha denuncia directa contra o silencio e a impunidade que aínda hoxe rodean a moitas destas tramas.
- A institucionalización e o maltrato psiquiátrico: Como é constante na súa obra, a novela deconstrúe o tratamento histórico da saúde mental. Crítica con dureza o illamento ao que se someteu tradicionalmente aos enfermos en sanatorios e manicomios, espazos que moitas veces funcionaron máis como centros de reclusión e castigo social que de verdadeira sanación.
- O fanatismo relixioso e ideolóxico: O termo que dá título ao libro, "os incurábeis", apunta tamén cara a aqueles sectores sociais inmobilistas e dogmáticos que son incapaces de evolucionar, alimentando o odio, a intransixencia e a intolerancia nun mundo que esixe empatía e diversidade.
«Recordo que cando cheguei ao lugar do crime pensei que todo o mundo se volvera tolo». Así comeza esta historia de morte, paixón e loucura. Nunha noite de 2001, unha prostituta aparece asasinada no barrio coruñés dos Castros. A muller morreu desangrada e coa marca dos cairos na gorxa. O inspector Sánchez non só terá que resolver ese caso, senón tamén outros similares que se repiten días despois no mesmo barrio da Coruña. Botando man da novela negra e da novela psicolóxica, Antonio Tizón ofrécenos unha historia na que se formulan preguntas coma estas: que facer coas persoas que padecen enfermidades mentais graves? Teñen cura ou son incurábeis? Son persoas normais ou violentas, perigosas? Como tratalas? Os incurábeis, que historicamente coincide coas secuelas do 11-S, crea un singular espazo literario no barrio coruñés dos Castros, concibido como o microcosmos simbólico dunha sociedade enfermiza pola que pululan personaxes como Rubén, que acoitela gatos, ou a singular psiquiatra Helena Salcedo.
O AUTOR
Antonio Tizón Barral (Aranga, A Coruña, 2 de xullo de 1960) é un escritor, xornalista e docente galego. A súa traxectoria profesional e literaria destaca por un profundo compromiso coa visibilización e a deconstrución dos estigmas arredor da saúde mental, unha temática que atravesa de xeito transversal gran parte da súa produción creativa.
- A antesala luminosa (2015, Edicións Xerais) – Obra de tintes autobiográficos que inicia a saga.
- Un home estraño (2018, Edicións Xerais) – Novela galardoada co Premio Internacional de Novela Curta Cidade de Ribeira.
- Os incurábeis (2020, Edicións Xerais).
- Lobos doentes (2023, Edicións Xerais).
- Madriña (2026, Editorial Elvira) – O volume multimedia que pon o broche final á serie.
- Narrativa curta e ensaio: Debutou en 1996 co volume de relatos In medias res. En 2019 gañou o V Certame Internacional de Relatos Cortos sobre Discapacidad co texto Descifrando el significado.
- Non hai espellos nos manicomios (2019): Un ambicioso proxecto multimedia sobre saúde mental (que inclúe libro, música, documental e web interactiva) deseñado para combater o illamento social dos pacientes.
- Poesía: Publicou o poemario Ritmos (1996) e o libro-disco ilustrado Coplas analfabetas (2025).
____
Editorial: Xerais 2020
Idioma: Galego
Paxinas: 304
NOVELA NEGRA
THRILLER POLICÍACO
SAGA XOSÉ SANCHÉZ PEREIRO