Cartas de vellos amigos. 1959-1998 é un volume de correspondencia de capital importancia publicado por Editorial Galaxia no ano 2010 dentro da súa colección Memoria. A obra reúne unha ampla selección do epistolario privado recibido por Xosé Neira Vilas ao longo de catro décadas.
A crítica e os historiadores considérano un documento excepcional e un testemuño histórico de primeira orde para comprender a Galicia do século XX, especialmente no que respecta á súa vida cultural, política e intelectual.
Os aspectos máis salientables que configuran a identidade e o valor deste libro son os seguintes:
1. Unha rede intelectual transatlántica
O libro recolle as cartas enviadas por máis de 40 correspondentes fundamentais da cultura galega. A través destas páxinas fustrígase un diálogo constante e fluído entre as dúas beiras do Atlántico, conectando a Galicia do interior coa Galicia da diáspora e o exilio. Entre os nomes máis ilustres que asinan as misivas atópanse:
- Ramón Otero Pedrayo
- Luís Seoane
- Eduardo Blanco Amor
- Celso Emilio Ferreiro
- Ricardo Carballo Calero
- Ramón Piñeiro
- Carlos Velo
2. A distancia como pulo construtivo
A nivel conceptual, a crítica salienta que a correspondencia demostra como Neira Vilas e os seus interlocutores rexeitaron a "saudade paralizante" do exilio e a emigración. Pola contra, as cartas revelan que a distancia funcionou como un pulo creador e un motor activo para tecer redes cooperativas, financiar proxectos editoriais, enviar manuscritos e manter viva a resistencia cultural galega durante o franquismo.
3. Rigor filolóxico e literario
A edición conta cun valioso e extenso estudo introdutorio (limiar) a cargo da recoñecida crítica literaria Dolores Vilavedra. Esta análise contextualiza as dinámicas epistolares da época, debulla as claves estéticas e ideolóxicas que comparten os autores e sitúa o epistolario como unha ferramenta indispensable para calquera investigador da literatura galega contemporánea.
En total, son 612 páxinas que desvelan a cara máis íntima, xenerosa e comprometida de toda unha xeración de intelectuais que salvaron e reconstruíron a identidade cultural de Galicia desde a fidelidade á súa terra. [1]
Un documento de excepción pola personalidade dos correspondentes e polo seu valor como testemuño dunha parte importante da historia da Galicia do século XX.
Nestas Cartas de vellos amigos, Xosé Neira Vilas mantén vivos os vencellos que o unen ao mundo cultural da Galicia do interior e ao da diáspora. Sen sucumbir a saudades paralizantes, convertendo a distancia nun pulo construtivo para o individuo e para a comunidade, concretada metonimicamente nesa rede de amigos que o epistolario está, carta a carta, a tecer.
____
Editorial: Galaxia 2010
Idioma: Galego
Páxinas: 612
EPISTOLARIO