Camiño bretemoso é unha das novelas máis complexas e psicolóxicas de Xosé Neira Vilas. Publicada por primeira vez en 1967 por Editorial Galaxia, conforma xunto a Remuíño de sombras o núcleo da súa produción literaria arredor do desterro e do desarraigamento en Buenos Aires. [1]
Resumo e Temática
- O protagonista: A obra céntrase en Macario, un vello emigrante galego que, no treito final da súa vida, repasa a súa traxectoria vital.
- O monólogo interior: Está narrada en primeira persoa a través dun longo e denso fluxo de conciencia, un recurso técnico moi novidoso na traxectoria do autor.
- A néboa simbólica: O "camiño bretemoso" (con néboa) simboliza a confusión, a perda de identidade e a frustración do emigrante que non atopa o seu lugar nin na terra de acollida nin na de orixe.
- Fracaso e desilusión: Fronte ao mito do indiano triunfador, Neira Vilas amosa a cara máis amarga da diáspora: a soidade, a vellez lonxe da patria e a consciencia de ter vivido un destino estéril.
A existencia dramática dun emigrante galego nas terras arxentinas da Plata e a Patagonia, narrada cunha linguaxe de incomparable beleza expresiva.
Esta novela relata a aventura humana dun emigrado galego na Arxentina. Escrita en primeira persoa, ofrécenos a visión do mundo do protagonista, un home xa na vellez que vai reconstruíndo na memoria moitos anacos da súa vida, na que abundan os acontecementos dramáticos e os xestos que nun segundo marcan para sempre a existencia dun individuo.
____
Editorial: Galaxia 11-2021
Idioma: Galego
Páxinas: 144
NARRATIVA
LETRAS GALEGAS 2027