SERAOGNA

"Seraogna está antes do pensamento, nunha virxinidade nada inocente que comparte con Iqbal… Hai unha duplicidade incrible en Seraogna: a de verse desde fóra e desde dentro simultaneamente…" — Paula Domínguez.

• Erotismo e amor cotián: Entrelázanse de xeito orgánico e visceral cos ciclos e espazos da natureza. 
• Comunión cósmica: O corpo humano atopa correspondencias e formas compartidas cos elementos fundamentais: aire, auga, herba, lume e tempo. 
  Perspectiva expandida: Rompe a mirada estritamente masculina para abrirse cara á sensibilidade da infancia e á forte presenza do feminino.
  
  "Seraogna está antes do pensamento, nunha virxinidade nada inocente que comparte Igbal... Hai unha duplicidade incrible en Seraogna:a de verse desde fóra e desde dentro simultaneamente..."

O AUTOR
Alfonso Pexegueiro e o Grupo Rompente representan un dos fitos máis radicais, subversivos e necesarios da literatura galega contemporánea. O seu nacemento a mediados dos anos 70 non foi un simple relevo xeracional, senón unha demolición consciente das estéticas caducas da época para sintonizar a lírica galega coas vangardas internacionais. 

• Fundador e activista: No verán de 1975, impulsou canda Antón Reixa o nacemento de Rompente. A súa pegada organizativa foi maiúscula: traballou na histórica revista infantil Vagalume (1976-1978) e foi un dos fundadores crave da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG), exercendo como o seu primeiro secretario ata 1985. 
• Obra cumio: Co seu poemario Seraogna (1976) dinamitou as convencións da época. A súa traxectoria consolidouse con títulos fundamentais como Mar e naufraxio (1978, co que gañou o Premio da Crítica Galicia), A illa das mulleres loucas (1984) ou a peza escénica Blasfemias do silencio (2000). 
• Diálogo interartístico: A súa poesía caracterízase por ser corporal, escénica e profundamente musical. Ao longo dos anos, Pexegueiro levou os seus poemas ao teatro e colaborou activamente con músicos e arpistas (como Anxo Pintos ou Quico Comesaña) e en festivais como o Grec de Barcelona. 

                  ┌────────────────────────────────────────┐
                  │          O IMPACTO DE ROMPENTE         │
                  └───────────────────┬────────────────────┘
                                      │
         ┌────────────────────────────┼────────────────────────────┐
         ▼                            ▼                            ▼
┌─────────────────┐          ┌─────────────────┐          ┌─────────────────┐
│ POESÍA NA RÚA   │          │ ESTÉTICA DADAÍSTA│          │ AXITACIÓN PURA  │
│ Levar os versos │          │ Ruptura verbal, │          │ Manifestos,     │
│ fóra do libro:  │          │ colaxe e ironía │          │ fanzines, arte  │
│ recitais-show.  │          │ antiacadémica.  │          │ conceptual.     │
└─────────────────┘          └─────────────────┘          └─────────────────┘

• A semente do "underground" e a Movida: Moito antes da eclosión cultural dos anos 80 en Vigo, Rompente xa practicaba a performance, o happening e a poesía en directo. Entendían o poema non como algo sagrado para ler en silencio, senón como un acto colectivo, provocador e eléctrico. 
• Ruptura formal absoluta: Rombían a sintaxe, introducían o feísmo, a linguaxe publicitaria, a ironía máis aceda e o erotismo explícito. Publicaron baixo o seu propio selo títulos míticos (como o propio Seraogna ou o rupturista Con pólvora e magnolias de X. L. Méndez Ferrín). 
• Dúas etapas combativas: Investigadores e teses da Universidade de Vigo dividen a súa traxectoria en dúas fases diferenciadas: o Grupo de Resistencia Poética (1975-1977), máis focado na contestación política á ditadura moribunda, e o Grupo de Comunicación Poética (1978-1983), centrado na experimentación estética e dos medios de comunicación.