NACÍN NO CAMIÑO

A historia adóptase dende unha perspectiva única: unha nogueira centenaria narra en primeira persoa as vivencias de toda a súa vida. O relato comeza cando era unha simple noz que caeu nun camiño e, contra todo prognóstico, logrou sobrevivir e converterse nunha enorme árbore.

A árbore lembra unha infancia difícil, na que constantemente era pisada por calzados de todo tipo (zapatos, botas, zocas, sandalias) e pés espidos. Cunha linguaxe sinxela e rimada, a obra amosa o afán de superación ante as adversidades, o descubrimento do propio corpo, a adaptación aos ciclos das catro estacións do ano e a súa transformación final nun rico ecosistema no que conviven paxaros, abellas, esquíos e vermes. Todo o relato desenvólvese co Camiño de Santiago de fondo, transmitindo unha profunda mensaxe de respecto pola natureza.