Lázara é o primeiro poemario de Rexina Vega e unha das dúas obras fundamentais coas que botou a andar Moléculas Editorial en setembro de 2026. Despois dunha consagrada traxectoria na narrativa (con novelas como O que a noite lle dita ao día), a autora viguesa debuta neste xénero cunha proposta profundamente conmovedora.
A obra articúlase arredor dos seguintes eixes:
- O fío condutor: O libro nace dunha experiencia vital extrema: o diagnóstico dun cancro, o proceso da quimioterapia e a convivencia directa coa posibilidade do pasamento.
- O ton e a mensaxe: Lonxe de caer no drama escuro ou no queixume, Lázara constrúese desde a gratitude pola vida. É unha homenaxe á beleza, á esperanza e á necesidade de cantar e celebrar a existencia precisamente cando se descobre a súa fraxilidade.
- O significado do título: O nome do libro evoca o mito bíblico de Lázaro, pero feminizado. Simboliza unha resurrección íntima e persoal: a muller que regresa da fronteira da enfermidade para agarrarse á vida con máis forza e consciencia.
- A linguaxe poética: Os poemas destacan pola súa esnudade e pureza. A autora prescinde do artificio para acadar unha poesía directa, limpa e de gran potencia emocional.
CRITICA ESPECIALIZADA
A crítica especializada recibiu Lázara, o debut poético de Rexina Vega, con un aplauso unánime, destacando de xeito moi especial a estrea en paralelo do proxecto de Moléculas Editorial. Críticas como a da especialista Inma Otero Varela en Nós Diario confirman que a obra «está á altura do que se espera».
Os principais argumentos e focos de análise da crítica son:
- Unha voz singular que fuxe do mercantilismo: Celébrase que o libro faga parte dunha aposta por «propostas literarias singulares e de gran calidade», cunha voz propia e esixente que non se somete ás modas nin ás présas comerciais.
- A superación do tabú e o drama escuro: Os analistas literarios subliñan de xeito moi positivo o xeito no que a autora aborda a travesía do cancro de mama metastásico. Valórase especialmente que a obra rache coa asociación automática e inevitable entre a enfermidade e un desenlace fatal.
- O equilibrio entre a dor e a luz: A crítica coincide en que Lázara non é un simple percorrido pola devastación física do corpo ou pola dureza da quimioterapia. O gran valor que lle outorgou a crítica é a súa capacidade para reivindicar a resistencia, a gratitude e a beleza da existencia desde un territorio fronteirizo.
- O paso firme da narrativa á poesía: Sendo Rexina Vega unha autora cunha traxectoria moi consolidada e laureada na narrativa (gañadora de galardóns como o Premio Xerais ou o Premio Afundación de Xornalismo Fernández del Riego), os críticos destacan que este primeiro paso pola poesía destaca por unha habelencia e unha madurez lírica pouco habituais nunha estrea no xénero.
A AUTORA
Rexina Rodríguez Vega (nada en Vigo o 18 de novembro de 1966) é unha prestixiosa escritora, tradutora, crítica literaria e investigadora galega. Cunha sólida traxectoria no eido das letras e da docencia, consolidouse como unha das voces máis rigorosas e versátiles da literatura galega contemporánea.
Formación e traxectoria académica
Doutorouse en Filoloxía Románica cunha tese centrada no bilingüismo e a autotradución. Durante os anos noventa exerceu a docencia na Universitat Autònoma de Barcelona. Actualmente, desenvolve a súa actividade profesional como profesora no Departamento de Lingua Española na Universidade de Vigo.
Como investigadora, é unha das maiores especialistas na obra de Álvaro Cunqueiro, autor sobre o que ten publicado numerosas monografías e estudos esenciais como Álvaro Cunqueiro: unha poética da recreación. Tamén traballou intensamente no campo da lexicografía e a tradución, gañando o prestixioso Premio Stendhal pola súa versión en castelán de La Disparition (El secuestro) de Georges Perec.
Éxito na narrativa
Aínda que levaba toda a vida ligada á palabra como filóloga, crítica e tradutora, a súa estrea directa na creación de ficción non chegou ata 2007. Fíxoo pola porta grande ao gañar o Premio Xerais de Novela coa súa obra debut, Cardume, unha novela que reconstrúe a memoria industrial, atlántica e familiar da cidade de Vigo desde a posguerra ata os anos setenta.
A súa produción narrativa continuou con títulos moi gabados:
- Dark Butterfly (2012): Unha fonda exploración sobre a loucura e as marxes da psiquiatría.
- Ninguén dorme (2019): Unha cruenta viaxe polo sexo, o corpo coma prisión e as relacións humanas.
- O estado intermedio (2020): Publicada por Editorial Galaxia, centrada no loito pola morte do pai.
- O teu perfil na miña sombra. Diario dunha nai (2024): Unha achega íntima en formato diario sobre os eixes da maternidade.
Recoñecementos e etapa actual
Ademais do seu recoñecemento en narrativa, a súa traxectoria xornalística foi galardoada co Premio Afundación de Xornalismo Fernández del Riego polo seu artigo «Aínda aprendo». En setembro de 2026, deu un importante xiro na súa andaina literaria ao debutar no xénero da poesía con Lázara, libro que serviu ademais como estrea do selo independente Moléculas Editorial.
______
Editorial: Moléculas 09-2026
Idioma: Galego
Páxinas: 116
POESÍA