O catálogo Concha Jerez/José Iges. Resignificacións é o volume oficial editado polo Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC) e a Xunta de Galicia para documentar a exposición homónima celebrada en Santiago de Compostela.  A publicación recolle e analiza máis de tres décadas de creación conxunta destes dous referentes da arte conceptual e sonora.

Contido e enfoque da obra
  • O concepto de resignificación. O libro afonda na estratexia artística compartida por Concha Jerez e José Iges desde 1989. Consiste en apropiarse de obxectos, espazos, medias ou das súas propias pezas históricas para outorgarlles novas funcións e significados imprevistos. 
  • Confluencia de linguaxes. Examina o territorio intermedio onde converxen as prácticas visuais de Jerez e o traballo sonoro de Iges. A obra abarca instalacións, performances, videocreación e radioarte, entrelazando imaxe, son, texto e espazo. 
  • Temáticas críticas. Documenta proxectos que cuestionan os discursos dominantes da sociedade contemporánea. Abordan cuestións como a autocensura, a manipulación dos medios de comunicación, o paso do tempo e os sistemas de vixilancia e control.
Autoría e textos críticos
O volume inclúe ensaios teóricos e análises que contextualizan a mostra comisariada por Alicia Murría: 
  • Santiago Olmo. Director do CGAC e autor dun dos textos principais de análise institucional e artística.
  • Alicia Murría. Comisaria da exposición, quen desenvolve o marco curatorial arredor da traxectoria a catro mans dos artistas.
  • Pedro Medina Reinón e Claudia Giannetti. Teóricos que achegan perspectivas críticas sobre a dimensión intermedia, tecnolóxica e estética das pezas reunidas.
  • Concha Jerez e José Iges. Os propios creadores participan con reflexións e documentación directa das obras realizadas entre 1989 e 2024.
A exposición Resignificacións, celebrada no Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC), reuniu arredor de 20 obras conxuntas realizadas por Concha Jerez e José Iges entre 1989 e 2024. O catálogo documenta tanto as instalacións presentadas nas salas como o arquivo documental dos seus proxectos interdisciplinares.
Primeiras colaboracións e revisións críticas (1989–1993)
  • Punto singular (1989–2016). É unha das primeiras colaboracións de ambos os creadores. A peza explora a intersección entre o espazo físico, o tempo e o son mediante un proceso de transformación continua ao longo das décadas. 
  • Argot (1991–2015). Concibida orixinalmente como unha interferencia entre o museo e a radio, esta instalación InterMedia deconstrúe o discurso sobre a arte e o artista. Combina textos autoreferenciais cunha paisaxe sonora expandida no espazo. 
  • Utopías rotas (1993). Instalación estruturada como unha escaleira composta por xoguetes baratos, obxectos de mercadillo, luces e voces. A obra integra entrevistas nas que diferentes persoas reflexionan sobre o significado da utopía no plano colectivo e persoal. 
  • Bazar de utopías rotas (1993). Complementa a serie anterior a través dunha gran mesa de convencións que simula un banquete. Sobre ela dispóñense elementos cotiáns resignificados para cuestionar os discursos sociais e políticos.
Tecnoloxía, medios e memoria (2000–2024)
  • Net-ópera. Teatros de la memoria (2000–2001). Proxecto pioneiro que cruza a arte sonora, a performance e as tecnoloxías da rede. Recupera a tradición clásica dos teatros da memoria para analizar como se almacena e manipula a información na era dixital.
  • Agujeros negros (2003–2024). Instalación audiovisual que foi evolucionando durante máis de dúas décadas. Emprega imaxes en movemento e rexistros sonoros para sinalar os baleiros informativos, a autocensura e as zonas opacas dos medios de comunicación.
  • Arenas movedizas (2008). Obra central da mostra, recollida na crítica especializada de Exibart. Céntrase na fraxilidade das certezas contemporáneas mediante a superposición de imaxes, obxectos e sons ambientais que envolven o espectador.