Camiño bretemoso é unha das novelas máis complexas e psicolóxicas de Xosé Neira Vilas. Publicada por primeira vez en 1967 por Editorial Galaxia, conforma xunto a Remuíño de sombras o núcleo da súa produción literaria arredor do desterro e do desarraigamento en Buenos Aires. [1]
Resumo e Temática
- O protagonista: A obra céntrase en Macario, un vello emigrante galego que, no treito final da súa vida, repasa a súa traxectoria vital.
- O monólogo interior: Está narrada en primeira persoa a través dun longo e denso fluxo de conciencia, un recurso técnico moi novidoso na traxectoria do autor.
- A néboa simbólica: O "camiño bretemoso" (con néboa) simboliza a confusión, a perda de identidade e a frustración do emigrante que non atopa o seu lugar nin na terra de acollida nin na de orixe.
- Fracaso e desilusión: Fronte ao mito do indiano triunfador, Neira Vilas amosa a cara máis amarga da diáspora: a soidade, a vellez lonxe da patria e a consciencia de ter vivido un destino estéril.
A existencia dramática dun emigrante galego nas terras arxentinas da Plata e a Patagonia, narrada cunha linguaxe de incomparable beleza expresiva.
Esta novela relata a aventura humana dun emigrado galego na Arxentina. Escrita en primeira persoa, ofrécenos a visión do mundo do protagonista, un home xa na vellez que vai reconstruíndo na memoria moitos anacos da súa vida, na que abundan os acontecementos dramáticos e os xestos que nun segundo marcan para sempre a existencia dun individuo.
O AUTOR
Xosé Neira Vilas (1928–2015) foi un dos escritores máis queridos, lidos e fundamentais da literatura galega do século XX [gl.wikipedia.org]. Membro da Real Academia Galega, a súa vida estivo marcada pola emigración, o amor á súa terra e o compromiso inquebrantable coa lingua galega [gl.wikipedia.org].
Esta é a cronoloxía esencial da súa vida e legado:
1. Infancia na aldea (1928–1949)
- Orixe rural: Naceu o 2 de novembro de 1928 en Gres (Vila de Cruces, Pontevedra) no seo duna familia campesiña [gl.wikipedia.org].
- Primeiros anos: Esa infancia de posguerra traballando no campo e a súa vida na aldea foron a semente directa que máis tarde deu forma ao personaxe de Balbino [gl.wikipedia.org].
2. A etapa arxentina e o nacemento de Balbino (1949–1961)
- Emigración a Buenos Aires: Con 21 anos emigrou á Arxentina [gl.wikipedia.org]. Alí tivo diversos oficios mentres estudaba xornalismo e comercio de xeito autodidacta [gl.wikipedia.org].
- Activismo cultural: Fundou as Mocidades Galeguistas, creou a editorial Follas Novas e casou coa escritora cubana Anisia Miranda [gl.wikipedia.org].
- O fito literario: En 1961 publicou en Buenos Aires a súa obra mestra, Memorias dun neno galego, revolucionando as letras galegas para sempre [gl.wikipedia.org].
3. O exilio en Cuba (1961–1992)
- Traslado á Habana: Atraídos pola Revolución Cubana, o matrimonio mudouse á illa [gl.wikipedia.org].
- Xornalismo e cultura: Alí Neira Vilas traballou na administración, exerceu o xornalismo e fundou a Sección Galega do Instituto de Literatura e Lingüística de Cuba, rescatando a historia da nosa pegada migratoria na illa [gl.wikipedia.org].
4. O regreso definitivo a Galicia (1992–2015)
- Volta á casa: Tras 43 anos na diáspora, regresou a Galicia para instalarse de novo na súa aldea natal de Gres [gl.wikipedia.org].
- Fundación Neira Vilas: Creou na súa propia casa natal unha fundación cultural que hoxe en día segue a custodiar o seu legado e a dinamizar a cultura no rural [gl.wikipedia.org].
- Pasamento: Faleceu en Gres o 27 de novembro de 2015, aos 87 dous anos de idade, deixando tras de si unha inmensa produción literaria que inclúe narrativa, poesía, ensaio e literatura infantil.
____
Editorial: Galaxia 11-2021
Idioma: Galego
Páxinas: 144
NARRATIVA
LETRAS GALEGAS 2027