O mosteiro de Santa Maria de Xunquiera de Espadañedo

9,00

O dominio territorial  as rendas e a colección diplomática do mosteiro de Xunqueira de Espadanedo.

A vida do mosteiro, un dos máis importantes da Ribeira Sacra, pasou por diferentes etapas: Construído sobre outro anterior, o Mosteiro de Santa María de Xunqueira de Espadanedo fundouse no ano 1150, posiblemente baixo a Regra de San Agostiño. O que si que é seguro é que desde 1170, en que pasou a depender de Montederramo, e ata a a Desamortización de Mendizabal pertenceu á orde cisterciense. En 1546 uniuse á congregación de Castela e, na exclaustración do sécuo XIX pasou a ser propiedade municipal.

 

Hay existencias

En canto á distribución de espazos, este monumento divídese en dous partes. En primeiro lugar, a igrexa, levantada durante a Idade Media. En segundo lugar, o monasterio, o claustro e o mobiliario litúrgico, de épocas máis modernas. Hoxe a igrexa funciona como templo parroquial e parte do monasterio acolle as oficinas do concello (onde nos poderán facilitar información sobre visitas).
A igrexa, declarada Monumento Nacional en 1980, ten planta basilical e componse de tres naves de 30 m de longo. A súa estética é austera, sinxela, algo característico das construcións do Císter. Aínda así, son dignos de admirar os capiteis historiados ou decorados con motivos vegetales da nave central. A portada norte, románica, tamén está decorada con motivos vegetales. Na porta da sancristía atoparemos volutas jónicas. Conta cun altar románico de pedra. O retablo maior (hai outros nas capelas laterales), foi realizado por Juan de Angés «O Mozo» e mostra as cruces de Calatrava e Alcántara, o escudo da Congregación de Castilla, a Ascensión de María e varias escenas da vida de Jesús.
A fachada da igrexa é moi posterior, xa que foi terminada en 1801, data presente nunha inscripción. É de estilo neoclásico e alberga unha imaxe de San Bernardo. A torre do campanario divídese en dous niveis, de planta cuadrangular o primeiro e circular o superior.
O monasterio foi románico nas súas orixes, pero a construción actual é posterior e foi levada a cabo entre os séculos XVI e XVII. O claustro é o seu parte máis interesante. A súa disposición e estética son sinxelas, aínda que armoniosas, o que lle confire un valor artístico innegable.
O artesonado do teito da entrada conta cunhas curiosas caricaturas, pintadas directamente sobre a madeira.

Coordenadas:
42º 19′ 04.9″ N – 7º 37′ 44.9″ W
Peso 0.500 kg
Autor

Ana M. Goldín Veleiro, Luisa de la Ascensión Peña Pérez

Idioma

Galego

ISBN

978-84-16443-21-9

Encuadernación

Tapa blanda

Editorial

Deputación de Ourense

Prazo de entrega