As aventuras de Nono

12,00

El libro clásico de la educación libertaria.

Nono é un neno da época, coas inquietudes propias da súa idade. A súa particularidade radica no seu afán desmedido pola lectura. Vive e sofre os clásicos maltratos da educación autoritaria, a despótica escola onde os mestres pegan aos alumnos. Os pais, faltos de medios económicos, non poden proporcionar ao neno tantos libros como devora.

Solo quedan 2 disponibles

Este libro foi un clásico da educación libertaria de principios de século. Querido, apreciado e desexado polos compañeiros, a primeira edición en español contou cunha tirada de dez mil exemplares e posteriormente foi reimpreso en varias ocasións. Da súa lectura puideron gozar por primeira vez en castelán aqueles mozos que asistían a finais da primeira década do século á Escola Moderna, onde o pedagogo anarquista Ferrer i Garda dispuxera preparar a publicación que traduciu Anselmo Lorenzo como libro de lectura.
Nono é un neno da época, coas inquietudes propias da súa idade. A súa particularidade radica no seu afán desmedido pola lectura. Vive e sofre os clásicos maltratos da educación autoritaria, a despótica escola onde os mestres pegan aos alumnos. Os pais, faltos de medios económicos, non poden proporcionar ao neno tantos libros como devora. Unha noite, á hora de durmir, un hada ofrécelle a posibilidade de vivir o que nun conto puidese ler. Así empezan as aventuras do noso personaxe, que se vai a vivir a Autonomía, un lugar utópico onde os nenos e as nenas son iguais, onde non existen malos tratos nin castigos e onde se pode gozar da liberdade. Prodígase o amor pola natureza e transmítense uns valores que pouco brillan no capitalismo: sinceridad, solidariedade, apoio mutuo? A educación que reciben os infantes non é a absurda que se imparte no mundo ordinario do que procede Nono, senón que estimula e satisfai a curiosidade e as inquietudes dos nenos. Non se trata de que se aprendan leccións de memoria, preténdese que realicen estudos persoais que aviven a intelixencia e desenvolvan a creatividade. Algúns dos exercicios que fan en clase ilustran como ata nas materias que aparentemente son máis neutras, como puidese ser o caso das matemáticas, a sociedade non está exenta de transmitir os seus valores ideolóxicos e crenzas.
Por un accidente, Nono sae de Autonomía, enganado e raptado por un magnate, un argirócrata de Monadio, e fai un percorrido polas aldeas e cidades onde reina a pobreza, a inxustiza, a crueldade? E vai comparando as situacións, os conflitos e a súa forma de resolvelos, coas que viviu e afrontado no utópico lugar de onde acaba de saír. Cando trata de explicar que hai un mundo onde se pode vivir gozando da natureza, en igualdade e liberdade, sen autoridade, non lle creen. O seu discurso chega a oídos das autoridades e detéñenlle, e pese á súa curta idade vai parar ao cárcere.

Aínda que algo maniqueísta, o autor reflicte ben o mísero ambiente que se vivía na realidade da época e trata de transmitir os valores que debesen proliferar na nova sociedade. Como todo libro, hai que entendelo no ambiente e momento en que foi escrito. Aínda que, con matices, a sociedade cambiou, hai aspectos que parece que son como inmutables. Ao longo das súas páxinas imos vendo como son as clases máis pobres as que menos creen ou esperan que a situación pode ser cambiada. Neste sentido, é un triunfo do Poder o seguir mantendo a interiorización desa actitude, da desesperanza, nas clases máis desfavorecidas.

Para non confundir, o pai de Nono di no último capítulo: «Non hai hadas nin sucede nada no mundo que non poida explicarse por razóns naturais; pero ben sabes que nos libros de contos que che dan a ler, baixo o relato de acontecementos marabillosos, adoita ocultarse unha verdade ou un pensamento que se cre verdadeiro e xusto.»

Peso 0.100 kg
Año edición

2016

Autor

Jean Grave

Editorial

Positivas

Idioma

Galego

ISBN

9788494273964

Nº de páginas

158